De allereerste keer dat er iets over ziekenverzorging in Bredevoort bekend wordt, is al in 1544.
Maarten van Rossum staat dan een stukje grond af op de Hollenberg om daar " zieken met wat voor krankheden ook beladen op te nemen en te verzorgen als hun eigen kinderen".

Hoe lang dit bestaan heeft is niet bekend, maar aan het eind van de negentiende eeuw was er behoefte aan een ziekenhuis in Bredevoort.
Pastoor Mulder zette zich hier voor in.
Het zou een ziekenhuis voor iedereen moeten worden, maar wel met RK signatuur.

Toen de pastoor in 1900 zijn 25 jarig jubileum vierde, kreeg hij vele schenkingen, die hij wilde besteden aan het nieuwe ziekenhuis.
Hetzelfde jaar nog werd het kerkbestuur eigenaar van het pand aan het Zand door dit over te nemen van Hermann Schepers uit Vreden ,die dit huis drie jaar tevoor had gekocht van de familie Roelvink voor 9.000 gulden.
Dit pand werd het ziekenhuis van Bredevoort met de naam: "R.K. Sanatorium St. Bernardus-Gesticht".



De Aaltense courant van 5 april 1902 meldt:
Onze gemeente mag zich verheugen weer met eene hoogst nuttige instelling verrijkt te zijn.Te Bredevoort hebben zich namelijk enige RK zusters gevestigd, die zich zullen wijden aan de verpleging van zieken.Naar wij met zekerheid kunnen berichten zullen de Zusterwijkverpleegsters bereid zijn hare diensten te wijden aan alle zieken, zonder onderscheid van godsdienstige belijdenis, overal waar zij gevraagd worden, zelfs bij de meest besmettelijke ziekten en, zoo nodig, ook des nachts zoowel als bij dag.In de omliggende gemeenten zullen zij eveneens gaarne hare hulp verleenen, voor zoverre zij aan de aanvragen kunnen voldoen. Daar het doel der Eerw. Zusters is, uit Christelijke liefde den evenmensch in zijn lijden bij te staan, zijn geldelijke belooningen geen vereischte om hulp te bekomen en worden dan ook niet gevraagd, terwijl van proselyten-makerij of zieltjesjacht volstrekt geen sprake is.Ook zal desgewenscht gelegenheid gegeven worden voor zieken, om tegen matige vergoeding in het gesticht te Bredevoort verpleegd te worden.In dat geval blijven de patienten geheel vrij in de keuze van den geneesheer, en hebben de bedienaren der verschillende godsdienstige gezindten vrijen toegang tot hunne gemeentenaren.Tevens zullen de Eerw. Zusters eerstdaags te Bredevoort eene bewaar- en naaischool openen en daardoor ook in eene behoefte voorzien.

De eerste jaren waren er gemiddeld ongeveer 20 patienten aanwezig.
Zij werden verzorgd door de uit Duitsland afkomstige zusters.


Ook aan TBC patienten was gedacht.

Rond 1920 wordt het ziekenhuis opgeheven, en wordt het een pension voor oudere mensen.
Vanaf die tijd heet het Huize St. Bernardus.


Door landelijke advertenties probeerde men volle bezetting te krijgen.

Bron:Geschiedenis van de oost-achterhoekse ziekenhuizen.
Wim Scholtz en Ben Verheij
Koninklijke Bibliotheek.