De watermolen hier in de buurtschap Mallum bij Eibergen, behoorde vroeger tot De Hof van Mallum (De Curtis Mallande).
De eerste keer wordt deze vermeld in het jaar 1188.
De Heerlijkheid Mallem omvatte verder een groot aantal hoeven en landerijen.

In 1424 werd de "hof to Mallende" samen met de molen aan Jonkheer Otto van Bronkhorst verkocht.
Bij deze verkoop is er voor de eerste keer sprake van een watermolen.

De inwoners van Eibergen waren verplicht om hun koren op de Mallumse molen te laten malen, het was dus een zogenaamde dwangmolen.
Dat was in die tijd een normale gang van zaken.
Pas na de Franse revolutie werd er een einde gemaakt aan deze toestanden, de heerlijke rechten, zoals het recht van water of wind werden toen afgeschaft.

Rond 1800 was de havezathe dusdanig vervallen dat het geheel gesloopt werd.
De kasteelplaats en de slotgracht bleven over.
Op de plek waar het huis stond is nu een labyrint gemaakt door de Schotse landschapskunstenaar Jim Buchanan.
De resten van de gracht zijn duidelijk te zien.