Hier in deze buurt bij Eibergen waren er ook veel grensgeschillen met de Munstersen.
In 1732 trokken een grote groep gewapende inwoners van Vreden de grens over om turf stuk te slaan dat door Eibergenaren afgegraven was.
Ook de monniken van het klooster in Zwillbrock lieten zich niet onbetuigd, zij kwamen om eikenbomen te kappen.

De Eibergenaren sloegen terug, in januari 1735 kwamen ze met 200 man de grens over om bomen te kappen en landeweren en grenspalen te vernielen.
Er moest wat gebeuren, zo kon het niet langer.

Hevig werd er onderhandeld, en de Geldersen moesten concessies doen om eruit te komen, maar de onderhandelingen werden vruchteloos afgebroken.
Met herhaalde betuijgingen van ons leetwesen over het afbreken deser conferentien hebben wij afscheit van deselfe genomen staat in het eindverslag.

Toch bleef het lange tijd rustig totdat enige Eibergenaren in 1764 met veel bombarie de grens overtrokken en diverse bomen neerhaalden.
De tweede conferentie die toen werd gehouden verliep beter, er werden bindende afspraken gemaakt waaraan men zich hield.

grenssteen De rentmeester van Ahaus bestelde 186 nieuwe grensstenen.
Er waren twee soorten, de belangrijksten waren voorzien van het Gelderse en Munsterse wapen en de anderen alleen met de letters G en M.
Ze werden geplaatst op verscheidene keijstenen, nevens eenig swart gruis van smitskolen.
Het gruis diende ervoor om de oorspronkelijke plek weer terug te kunnen vinden indien kwaadwilligen deze stenen verplaatst mochten hebben.
De grensproblemen waren nu geheel opgelost.


Bron:Eibergen
Op zoek naar de geschiedenis in het landschap.