Grensovergang bij Dinxperlo. Na afloop van de tweede wereldoorlog werd er besloten dat Duitsland herstelbetalingen moest doen door stukken grond af te staan.
Ook de grens tussen Dinxperlo en Süderwick wordt dan verlegd.
Velen zijn er niet voor, de plaats Süderwick wordt dan in twee gedeeltes opgesplitst.
De Duitsers zullen vast geen echte Nederlanders worden.
De burgemeester geeft aan dat het voor hem eigenlijk niet hoeft, maar de correctie wordt toch doorgevoerd.

Op zaterdag 23 april 1949 was het zover, maar niemand was er tevreden mee.
De grens liep nog erg grillig en er moesten later nog meer aanpassingen volgen.
Voor school en kerkbezoek moesten passen worden afgegeven en sommige boeren hadden aan beide zijden van de grens hun bezittingen liggen.
Veel problemen ontstonden op de school door het taalverschil.

De pers van beide kanten schreef over de problemen, waarbij de Duitsers al snel vonden dat ze gestraft werden voor de fouten van een kleine groepering en de Nederlandse pers de Duitsers huichelachtig vonden.

Al spoedig veranderde het politieke klimaat, de angst voor de Russen werd groter en iedereen vond een sterk land tussen ons en het oosten wel een veilig gevoel.
Er werd besloten al de grenscorrecties weer te annuleren.

Op 1 augustus 1963 was het zover, de grenzen gingen grotendeels weer terug naar de plek van voor de oorlog.
In Dinxperlo werd, op een paar kleine praktische aanpassingen na, de oude grens hersteld.
Aan beide kanten van de grens was men hiermee tevreden.
De samenwerking tussen beide plaatsen is altijd goed gebleven.


Bron:Jaarboek Achterhoek en Liemers 1990.