Aan de Spilmansdijk werd onder andere de boerderij van Stoteler vernield. (nr 6)
Hendrik, die toen 14 jaar was, vertelt:

Toen het onweer kwam opzetten gingen we allen naar binnen.
We begonnen met het bidden van de rozenkrans zoals altijd bij een onweer.
Ik zag door het bovenraam van de voordeur hoe de kap van de boerderij wegschoof en we renden naar de deel.
Toen we daar waren was alles al vernield.

Door de enorme druk werd ik naar de mestvaalt geslingerd en kwam in de blubber terecht.
Mijn moeder lag 40 meter verder in de weide, haar schort hing hoog in het gebint van de boerderij.
Toen ik uit de mest kwam had ik het kruisje en een stuk van de rozenkrans nog in de hand!
Een gedeelte van de muren bleef staan en met behulp van zeil kon de familie hier blijven wonen.